OK
Laboratorios Salvat, a farmacéutica con sede en Esplugues de Llobregat (Barcelona), concentrará toda a súa fabricación no seu complexo de Alcalá de Henares (Madrid). Segundo Ara, o traslado será progresivo ata 2030 e forma parte do plan estratéxico que a compañía aprobou en xullo. Esplugues manterá a sede corporativa, as oficinas centrais e a I+D, onde traballan unhas 50 persoas; a produción de sólidos, líquidos e líquidos estériles irá a Alcalá. A empresa abriu un proceso de mobilidade xeográfica para os postos da área de operacións de Esplugues.
Alcalá non parte de cero. Salvat mercou alí a fábrica de Sigma Tau en 2017 e ampliouna en 2020. Hoxe ten dúas plantas: unha de sólidos e líquidos non estériles e outra de líquidos estériles en formato Blow-Fill-Seal (BFS) e multidose, autorizada pola FDA para subministrar ao mercado dos Estados Unidos e con capacidade para máis de 250 millóns de vials ao ano. O grupo factura máis de 100 millóns de euros, céntrase en oftalmoloxía e otorrinolaringoloxía e quere crecer en fabricación para terceiros (CDMO). A propia compañía fala de buscar unha plataforma industrial «máis robusta, eficiente e preparada».
Que significa para unha planta de envasado
Trasladar produción entre plantas é dos proxectos máis delicados que hai en farma. Non se trata só de mover máquinas: cada equipo que cambia de sitio ten que volver cualificarse, cada proceso que se transfire ten que demostrar que sae igual que antes, e mentres tanto o mercado segue pedindo produto. Que o plan dure ata 2030 dá marxe, e esa marxe aprovéitase mellor se se planifica con datos.
O primeiro é saber como rende hoxe cada liña que se vai mover. Se na orixe non se mide o OEE, as paradas e a súa causa, o rexeitamento e os tempos de cambio de formato, no destino non haberá con que comparar. E a pregunta que farán dirección e calidade tras o traslado será sempre a mesma: a liña vai igual, mellor ou peor ca antes? Sen unha referencia medida, a resposta será unha opinión.
O segundo é a xente. Un traslado con mobilidade xeográfica adoita significar que parte do coñecemento da liña non viaxa con ela. O que sabe o operario veterano dun axuste ou dun fallo que se repite ten que quedar escrito antes da mudanza: receitas, parámetros, incidencias habituais e como se resolveron.
O terceiro é o control no envasado. En farma, o código de lote e a data de caducidade de cada envase non admiten erros, e unha liña recén instalada, con persoal novo, é xusto onde máis doado é que aparezan. A inspección por visión do 100 % dos envases, con rexistro de cada lectura, dá trazabilidade desde o primeiro lote no destino. Se ademais a planta quere fabricar para terceiros, aumentarán as referencias e os cambios de formato, e con eles o risco de mesturar materiais de acondicionamento.
Por último, concentrar todo nun só complexo fai que cada parada pese máis. Os equipos críticos que chegan doutra planta convén vixialos de preto os primeiros meses. Contamos como formulamos este tipo de proxectos na nosa páxina de consultoría técnica.
Claves para trasladar unha liña
- Medir antes de mover: OEE, paradas coa súa causa, rexeitamento e cambios de formato de cada liña na orixe.
- Escribir o que se sabe: receitas, parámetros e incidencias habituais, antes de que cambie o equipo humano.
- Control ao 100 % desde o primeiro lote: lote, caducidade e etiqueta verificados e rexistrados en cada envase.
- Comparar con números: a mesma medida no destino, para saber se a liña vai igual ca antes.
- Vixiar os equipos críticos: durante os primeiros meses tras a mudanza, con datos de funcionamento.
Un traslado ben medido pode deixar a liña mellor do que estaba. Se está a preparar algo parecido, falemos.
