OK
Os días 11 e 12 de novembro, Ifema Madrid acolle á vez Empack, Logistics & Automation e Logistic & Industrial Build, tres feiras organizadas por Easyfairs ás que se entra cunha soa acreditación. Segundo Interempresas, a edición deste ano ocupa os pavillóns 2, 4 e 6, reúne 456 empresas en 31.500 m² e conta con máis de 250 relatores; en 2025 foron 426 expositores, 24.000 m² e máis de 12.200 visitantes profesionais. Empack agrupa envases, materias primas, maquinaria, automatización e servizos; Logistics & Automation, a intraloxística, a robótica, a trazabilidade e o software.
O que máis lle interesa a unha planta de envasado está no programa. A web de Empack anuncia como novidade unha PPWR Academy, dúas sesións que abren o congreso dedicadas ao regulamento europeo de envases e residuos de envases, ademais dunha zona para o envase reutilizable e outra de maquinaria e etiquetaxe. Non é casualidade: o regulamento aplícase directamente desde o 12 de agosto de 2026 e, como resumiu Interempresas en xuño, as súas obrigas chegan por etapas: un pictograma harmonizado en todos os envases desde agosto de 2028 e, desde 2030, un grao mínimo de reciclabilidade e un máximo do 50 % de espazo baleiro en envases colectivos, de transporte e de comercio electrónico.
Que significa para unha planta de envasado
O PPWR adoita verse como un asunto de compras e de márketing: que material, que etiqueta. Pero cada unha desas decisións acaba na liña.
O cambio de material é o exemplo máis claro. Pasar a un film monomaterial ou máis fino, ou a unha bandexa con máis reciclado, cambia a xanela de temperatura, presión e tempo da soldadura. O que selaba ben co material de sempre pode dar fugas ou engurras co novo, e ás veces non se ve ata que chega a reclamación. Convén probar con bobinas reais antes de mercar en volume e, mentres dure a transición, vixiar o selado no 100 % dos envases, non por mostraxe. Explicámolo na nosa páxina de inspección de selado.
A etiquetaxe é a segunda fronte. Un pictograma novo significa artes novas para cada referencia e, durante meses, etiquetas vellas e novas convivindo no almacén. É o escenario típico dun rolo equivocado na etiquetadora. Unha cámara que compare cada envase coa referencia cargada nese momento evita que o erro saia da planta.
O terceiro é o final de liña. Limitar o espazo baleiro obriga a revisar caixas e fardos: os formatos axústanse máis ao produto e aparecen máis tamaños. Máis formatos son máis cambios na encaixadora e no paletizador, e cada cambio resta dispoñibilidade. Medir o OEE antes e despois di se o envase novo sae caro na liña. E se unha parte do envase de transporte pasa a ser reutilizable, haberá caixas que volven: hai que comprobar que chegan limpas e enteiras antes de enchelas outra vez.
Por último, os papeis. O fabricante asina a declaración UE de conformidade dos seus envases. Ter por referencia que material se usou, de que provedor e en que lote aforra moitas horas o día que alguén a pida.
Que preguntar nos stands
- Materiais novos: se a máquina se probou con monomateriais ou filmes máis finos, e con que tempo de cambio.
- Control en liña: que inspección inclúe (selado, etiqueta, data e lote) e que fai co que rexeita.
- Datos: se entrega paradas, rexeitamentos e contadores por OPC UA, Modbus TCP ou similar, para medir o OEE sen papel.
- Formatos: canto tarda un cambio de caixa ou de fardo e se se fai desde a receita.
- Reutilizable: como se inspeccionan e se limpan as caixas que volven.
Dous días de feira dan para moito se se vai coas preguntas preparadas. Se está a revisar os seus envases polo PPWR e quere ver que cambia na súa liña, falemos.
